Лямант
Ваша адзнака: Нет Сярэдні: 4.9 (7 галасоў)
1 Зноў, Як на дасвецці чалавецтва, Чалавеку ўпуджанаму трэба, Затаіўшыся, Баяцца неба, Біць паклон счарнелай галавешцы, Што пакінула ад саду полымя. Не святлець ад радасці, Як з поўнымі Вёдрамі Дарогу пераходзяць, Бо і чыстая вада зашкодзіць Можа, Хоць і прадзеды і ўнукі Гаварылі на сваім раду: Няма нічога Брудней за рукі, Няма нічога Чысцей за ваду – Вада падыме травы нямыя І нас у шлях наш апошні абмые. Калі віталі раней маладую, Дык пажаданку казалі такую: Будзь здарова, як карова, І багата, як зямля, І пладліва, як свіння, А тут і зямля Заглынула атруту, Панюхаць боязна Мяту-руту. Нельга радавацца сырадою, Бо заручаны сырадой з бядою. Не заручаны – Атручаны. І матчына малако святое У сабе нешта тоіць не тое. Няўжо І Млечны Шлях атруціцца, Пакуль зямля наша Цяжка круціцца? Няўжо гэта людзі павінны Зіхоткай хмурыны, Зямлі і вады, Як бяды, Як духу злога, Баяцца Пад чорнымі крыламі слова Радыяцыя? Мы адракліся ад свету старога, Атрэслі яго, як пыл, З нашых ног. Дарагою была перамога, Аніякі нас вораг не змог. Няўжо гэта ў радыеактыўным пыле Задыхнуцца нашыя песні, Нашыя казкі, былі? І ўсё жывое ў вочы свяціл Зямля атрасе, як пыл? 2 Як з гнязда бяды Птушанят, Развозяць па ўсёй краіне Палешучкоў З галавы да пят, Беларускі ласкавы пагляд Васільком зацвітае Сінім. І страха была, Чарано было, І было святла Да Чарнобыля. І накормлены, І прытулены, А ля Гомеля Рукі матуліны Хочуць гладзіць Галоўкі кудлатыя. Абміні іх, бальніца, Палатамі! А пачуюць мову дзядоў, Зацвіце, як дома, дзядоўнік, З сёл далёкіх, Насупленых гарадоў Павядзе да босых слядоў Дух вяртання – Вечны вандроўнік. Кім жа вернуцца І калі, Перабыўшы вырай нязолкі, На сваю зямлю, Дзе раслі, Дзе паверылі роднай зямлі. Да бусла, Да шпака, Перапёлкі?Adidas Shoes

Аўтары
Лічыльнікі
Раім наведаць

Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Як нас знаходзяць
-